gaypatras

«Είμαστε στο λυκαυγές, σε λίγο ξημερώνει...!» (*)

Πριν περίπου ένα χρόνο, παρέα με τον El_Matador διάβηκα την πόρτα του σπιτιού του Ilyfem κι ουσιαστικά άρχισα να γνωρίζομαι με κάποιους από το φόρουμ, με κάποιους από εσάς! Ποτέ δεν ντράπηκα για αυτό που είμαι, για το ότι είμαι gay κτλ. αλλά εκείνη την βραδιά βαδίζοντας για το σπίτι του Ilyfem ένιωθα αμήχανα. Πρώτη φορά θα έμπαινα σε μιαν ομάδα τα μέλη της οποίας είχαν σαν κοινό συνδετικό στοιχείο την σεξουαλική τους ταυτότητα.

Πηγαίνοντας σε εκείνη την πρώτη συνάντηση θεωρούσα άσκοπη την παρουσία μου, δεδομένου ότι είχα ξεπεράσει την πρώτη νιότη μου και τις απορίες - αγωνίες που μου είχε γεννήσει. Είχα λύσει μεγάλο μέρος από εκείνες τις εφηβικές σκέψεις που βασανίζουν όλους μας ωστόσο κάτι με έσπρωχνε να παραβρεθώ. Ίσως ήταν περιέργεια ή η ανάγκη για κοινωνικοποίηση κι ένταξη σε μιαν τέτοια ομάδα. Ό,τι κι αν ήταν, επικράτησε επί της αμηχανίας μου, την οποία διαδέχτηκε μια όμορφη ζεστασιά κι ένα αγκάλιασμα από τους παραβρισκόμενους.

Από τότε πέρασε πολύς καιρός. Διάστημα μέσα στο οποίο γνώρισα αξιόλογα άτομα κι πάνω απ' όλα άρχισα να νιώθω περισσότερο συνειδητοποιημένος για «δικαιώματα» και διεκδικήσεις της lgtb κοινότητας. Μέχρι που φτάσαμε στη σημερινή μέρα!Αν μου έλεγε κάποιος πριν ένα χρόνο ότι θα γινόταν κάτι τέτοιο στην Πάτρα κι ότι θα παρευρισκόμουν κιόλας σίγουρα θα τον κοίταζα γεμάτος απορία και θα του το απέκλεια. Όμως, σ' αυτή τη ζήση δεν πρέπει να αποκλείεις ποτέ τίποτα! Η μόνη αλήθεια που ισχύει στη ζωή είναι ότι τα πάντα αλλάζουν αρκεί να το θέλουμε! Γέννημα αυτής της προσπάθειας για αλλαγή ήταν η αποψινή εκδήλωση.

Σ' αυτή τη «μικρομέγαλη» πόλη που ζούμε δείξαμε ότι υπάρχουμε, έχουμε λόγο, φωνή όταν πρέπει και το σπουδαιότερο δε κρυβόμαστε! Ειλικρινά, ένιωσα περήφανος όσο δε μπορώ να περιγράψω. Μεγάλη η αποψινή βραδιά. Ο λόγος του Famous η φωνή όλων μας... αξίζουν θερμά χειροκροτήματα σε όσους εργάστηκαν επίπονα για την πραγματοποίηση τούτης της βραδιάς.

«Είμαστε στο λυκαυγές, σε λίγο ξημερώνει...» κι ο κόσμος με μικρά αλλά σταθερά βήματα θα δει τον ανατέλλοντα ήλιο, το φως του οποίου θα τους κάνει να δουν ξεκάθαρα ότι είμαστε ΕΝΑ με αυτούς!

(*) αυτό σκέφτηκα όσο παρακολουθούσα την αποψινή συγκέντρωση! Το έγραψα στο ταμπλό, όχι γιατί είναι καμιά βαρυσήμαντη ατάκα αλλά γιατί πραγματικά το πίστεψα απόψε όσο ποτέ άλλοτε!

Εξαιρετικο κειμενο google! +1 απο εμενα! Ηταν μια καταπληκτικη εκδηλωση... Νιωθω και εγω πως σιγα-σιγα ο κοσμος θα παψει να αντιμετωπιζει τους ΛΟΑΤ ως κατι διαφορετικο και παραξενο... Για την κοινωνια της Πατρας το σημερινο ηταν ενα -μεγαλο- βημα μπροστα... Και δε σταματαμε εδω... Θα κανουμε κι αλλα... Για να αφησουμε στις νεες ΛΟΑΤ γενιες μια "κληρονομια"...

Να κλεισω και εγω με την ατακα που εγραψα: Κωνσταντινε με συγκινησες... κι αυτό γιατι θα ηθελα να είναι και η δικη μου μαμα εκει περα...!

Ρεε...εγω συγκινηθηκα καποια στιγμη..κ αρχισα να κλαιω...επισης στο ταμπλο εγραψα οτι ποτε δε θα παψω να ονειρευομαι οτι ζω αληθινα...δηλαδη,παντα θα ελπιζω οτι ολοι οι ανθρωποι θα ζουν μαζι ειρηνικα κ αγαπημενοι ανεξαρτητα απ τη σεξουαλικη τους ταυτοτητα..
κ το παρτυ ηταν τελειο! δ περιμενα ποτε παρομοιο παρτυ σ δημοσιο χωρο στην πατρα...ηταν τελεια..!! πραγματικα,χαιρομαι...
περιμενω επομενεσ εκδηλωσεις....

Κ ΕΠΕΙΔΗ Κ ΕΓΩ ΑΙΣΘΑΝΘΗΚΑ ΥΠΕΡΟΧΑ ΑΠΟΨΕ..... ΘΕΛΩ ΝΑ ΔΩΣΩ ΤΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΜΟΥ Κ ΕΔΩ ΜΕΣΑ ΠΛΕΟΝ ΣΤΟΝ FAMOUS ΠΟΥ ΞΕΡΕΙ ΠΟΣΟ ΠΟΛΥ ΤΟΝ ΑΓΑΠΑΩ,ΣΤΟΝ ILY ΠΟΥ ΦΑΝΗΚΕ ΟΤΙ ΧΑΙΡΟΤΑΝ ΤΗΝ ΚΑΘΕ ΣΤΙΓΜΗ,ΤΗΝ ΚΑΘΕ ΛΕΞΗ ΠΟΥ ΑΚΟΥΓΟΤΑΝ ΑΠΟ ΤΑ ΣΤΟΜΑΤΑ ΤΩΝ ΟΜΙΛΗΤΩΝ ΤΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ,ΣΤΟΝ DENYAL,AIBO,DES,AKIS,ANDREAS....ΣΥΓΝΩΜΗ ΑΝ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΞΕΧΝΑΩ......ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΨΟΓΗ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ Κ ΠΕΡΑΤΩΣΗ ΑΥΤΟΥ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΑΠΟΨΕ,ΠΟΥ ΚΑΠΟΤΕ ΦΑΝΤΑΖΕ ΣΑΝ ΟΝΕΙΡΟ........ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΠΑΝΤΑ ΥΓΕΙΑ Κ ΑΓΑΠΗ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΣΑΣ........ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΠΑΝΤΑ ΔΙΠΛΑ ΜΑΣ Κ ΠΡΟΣΦΕΡΕΤΕ ΤΟ ΛΙΓΟ Η ΤΟ ΠΟΛΥ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ, ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΤΕ Κ ΕΧΕΤΕ ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ........................ΕΓΩ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ.....................!!!!!!



ΜΠΡΑΒΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟ Κ ΠΑΛΙ ΜΠΡΑΒΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟ!!!!!!

Έξω έχει ξημερώσει. Έχω να κοιμηθώ παραπάνω από μιάμιση μέρα. Δεν μπορούσα να ξαπλώσω όμως αν δεν έλεγα κάποια πράγματα. Κυρίως κάποια ευχαριστώ, σε ανθρώπους που με υπομονή μου έχουν σταθεί, με έχουν κάνει να περάσω υπέροχα, μου έχουν χαρίσει ένα χαμόγελο ή απλά με τον τρόπο τους με έκαναν να προχωρήσω λίγο ακόμα. Ακόμα και σε άτομα που γνωρίζω ελάχιστα αλλά ήταν εκεί αυτή την υπέροχη μέρα.
Famous που με έκανες να συγκινηθώ με τρόπο που δεν περίμενα ποτέ και μάλιστα πολλές φορές, Des που με ανέχτηκες όλη μέρα (και τόσους μήνες) με τη γκρίνια μου, el_1, scorpio που θα σε ξεχέσω αύριο που δεν ήρθατε στο πάρτυ με τον άλλον, Ilyfem που πραγματικά δεν χόρταινα να σε βλέπω να απολαμβάνεις κάθε λεπτό και που δεν χορταίνω να σε βλέπω κάθε μέρα πιο χαμογελαστό απ ότι τον Σεπτέμβρη που σε γνώρισα, Shady/lucifer (που δεν θα στα πω τα ξέρεις αλλά ευχαριστώ για όλες τις καλές προθέσεις)… Όλοι εσείς θα μπορούσατε να με είχατε σιχαθεί τόσο καιρό που σας πρήζω. Ρε παιδιά, σας αγαπάω και τώρα που το γράφω δακρύζω, και αύριο που θα το ξαναδιαβάσω θα θέλω να το κάνω edit για διάφορους λόγους και θα το βλέπω και θα μου φαίνεται παράλογο. Ευτυχώς που υπάρχει και το internet, κάποια πράγματα μπορεί να μη μαθαίνονταν ποτέ διαφορετικά.
Μαρία(που σε περίμενα αλλα δεν...), aibo, εσύ με το περίεργο nick name (δεν είμαι σε θέση, σόρρυ) που πήρες τις κασέτες και το αγόρι σου για τον χορό που μου χαρίσατε αμφότεροι, petros28, KOKKINES, cyfler, andreas, drago, simpson (παρόλο που σου κάκιωσα επειδή δεν ήρθες στην εκδήλωση), anemos, rainbow, elf, abrazo, myroom, lin_kin, fotoni... Σίγουρα ξεχνάω κόσμο αλλά έχω πιει όλο το βόσπορο (ό,τι είχε σε ουίσκυ έστω), συγχωρέστε με.
Ακριβοθώρητε Denyal που σχεδόν βαρέθηκα να σε βλέπω κάθε μέρα (μάλλον πρέπει να είμαι προνομιούχος, να 'ναι καλά οι αφισσοκολλήσεις), και σε δυο παιδιά που μου είχαν υποσχεθεί ότι θα έρθουν αλλά δεν... πειράζει.
Κύριε Μαρνελάκη, Χριστίνα, κυρία Βλάμη σας ευχαριστώ και εσάς, ανεξάρτητα από το πώς μας τα είπατε, όπως ευχαριστώ και όλους όσους επώνυμα ή ανώνυμα, μέλη του φόρουμ ή όχι, lgbt ή μη, μέλη της ΑΚ που απλά στήριζαν μια προσπάθεια, την ευγενέστατη κυρια στο Πλαίσιο, την εφημερίδα ο Κόσμος για το πολύ όμορφο κείμενο που μας αφιέρωσε και σε γενικές γραμμές ΟΛΟΥΣ όσους συνέβαλλαν αυτές τις εβδομάδες στο να νιώσω τόσο έντονα συναισθήματα όσο δεν είχα αισθανθεί εδώ και καιρό.
Προφανώς θα ξυπνήσω αρκετά αργά σήμερα, μπορεί να διαβάσω αυτό το ποστ και να τραβάω τα (λιγδιασμένα λέει η des, κολλάνε λέει ο famous και είναι σαν του αγοριού της Μαφάλντα) μαλλιά μου (ορίστε, ήδη ξέχασα τον απίστευτο τις-ευλογίες-σου-δέσποτα-cardinalio τι παιδί είσαι εσύ; πλάκα σου έκανα, δεν υπήρχε περίπτωση να οδηγούσα σε αυτή την κατάσταση btw) ουφ, πολλά είπα καληνύχτα αλλά πραγματικά ευχαριστώ

Την επόμενη μέρα έχω μία γλυκόπικρη ανάμνηση της χθεσινής εκδήλωσης. Έχοντας βάλει κι εγώ ένα πολύ μικρό λιθαράκι στην οργάνωση περίμενα πως και πως να δω όλα αυτά για τα οποία συζητάμε όλες αυτές τις μέρες να γίνονται μπροστά μου. Μέχρι και την τελευταία στιγμή δεν είχα συνειδητοποιήσει το μέγεθος του εγχειρήματός μας και πρέπει να πω ότι βαθιά μέσα μου είχα και κάποιες αμφιβολίες για το αν θα πετύχαινε η εκδήλωση, αν όντως ήθελα να είμαι εκεί με το φόβο μήπως με δουν γνωστοί κλπ. Αλλά όσο πλησίαζε η ώρα, όλα αυτά έφευγαν από το μυαλό μου. Θα κάναμε εμείς την εκδήλωση να πετύχει! Και να με έβλεπε κανείς, σιγά! (που τελικά με είδαν και 5 συμφοιτητές μου που ήταν κι αυτοί στην εκδήλωση ) Όλες οι ομιλίες ήταν ενδιαφέρουσες, αλλά η καλύτερη, η πιο συγκινητική, αυτή που με άγγιξε περισσότερο ίσως επειδή ήταν από ένα άτομο που συμπαθώ αφάνταστα (για να μην πω ότι αγαπάω ), ίσως επειδή με αφορούσε "πιο άμεσα", ήταν του Famous! Την επόμενη φορά ελπίζω να έχει λιγότερο άγχος και περισσότερο χρόνο να πει όσα θέλει! Η πικρή γεύση που έχω είναι μόνο και μόνο επειδή δεν μπόρεσα να πάω στο πάρτυ... Όλη τη μέρα έτρεχα σε κατσάβραχα και ήμουν πολύ κουρασμένος. Όταν ξύπνησα, το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν ότι έκανα τεράστια βλακεία που δεν ήρθα και το έχω μετανιώσει. Τώρα που πήραμε φόρα, ποιος μας πιάνει! Θα έρθω στα πάρτυ όλων των επόμενων εκδηλώσεων! Μετά τη χθεσινή μέρα κατάλαβα ακόμα περισσότερο πόσο διαφορετικός θα ήμουν αν δεν είχα έρθει στην πρώτη εκείνη συνάντηση στο φάρο... Θέλω να κάτσω να ευχαριστήσω έναν έναν όσους έχω γνωρίσει προσωπικά, αλλά επειδή είναι πολλοί θα πω απλά ότι όσους (και όσες κυρία Βλάμη! ) έχω καταφέρει να γνωρίσω πολύ καλά, θέλω να συνεχίσω να τους έχω στην καθημερινότητά μου και όσους και όσες δεν έχω γνωρίσει τόσο καλά, θέλω να τους βάλω στην καθημερινότητά μου! Αυτά από ένα μετανιωμένο συμφορουμάκι

Ολοι όσοι έγραψαν πριν από εμένα κάνουν λόγο για έντονα συναισθήματα, δεν θα μπορούσα εγώ να διαφέρω.
Σε καμία στιγμή της χθεσινής εκδήλωσης - μέρας δεν αισθάνθηκα την ανάγκη να κλάψω, δεν με πήρε ποτέ το παράπονο. Κι ο λόγος είναι γνωστός, είχα βαρεθεί να κλαίω 20 χρόνια για τη ζωή που μου έλαχε να ζήσω. Εδώ και μήνες το γέλιο και η χαρά γεμίζουν την κάθε μέρα μου.
Είπε κάποια στιγμή η Χριστίνα, αν δεν κάνω λάθος, για τη ζωή που έτυχε σε κάποιους να βιώσουν. Μεγάλη κουβέντα!
Δεν είναι εύκολα τα πράγματα, το ξέρω, το ξέρουμε όλοι. Αν δουμε μπροστά μας τι αγώνα έχουμε, θα τρομάξουμε. Γι αυτό ας δούμε λίγο πίσω. Το δρόμο που έχουμε διαβεί και ο οποίος είναι πολύ μεγάλος, ήδη!
Θα μπορούσα να γραψω πάρα πολλά για σας. Που νιώθω πως σας "μεγαλώνω" μέρα με τη μέρα. Το πως σας "παίρνω" από το χεράκι όταν πρωτοέρχεστε σε συνάντηση (αυτό που περιέγραψε ο Google και καμιά 30αριά ακόμα παιδιά) μέχρις ότου να σας βλέπω να έχετε κάνει coming out, να μην φοβάστε το αν θα μας δει ή όχι κάποιος, καλή ώρα ο Dark Angel, ο Akis, o LinkKin και τόσοι άλλοι που ήσασταν στην εκδήλωση και στο πάρτι.
Ηταν τέλη του 2007 όταν ξεκίνησε μια προσπάθεια με τον Denyal να συμμορφώσουμε κάπως το σάιτ. Σε ένα κείμενο που συντάξαμε κάποια παιδιά, είχα προτείνει, στον σκοπό του σάιτ, να μπει μια φράση, πως "Σκοπός του φόρουμ είναι η αυτοκατάργησή του", να μην έχει δηλαδή λόγο ύπαρξης (ευχαριστώ τον Famous που είχε την καλωσύνη να την συμπεριλάβει στην ομιλία του).
Χθες κάναμε ένα ακόμα βήμα προς αυτή την κατεύθυνση. Οταν θα είμαστε κάθε μέρα μαζί, εκεί έξω, στους δρόμους, στα μαγαζιά, στη δράση, στη ζωή, δεν θα μας χρειάζεται το φόρουμ.
Ελπίζω, καθώς, όπως λέτε οι περισσότεροι δεν έχω και πολύ χρόνο ζωής (στην κλιμακτήριο ε Lucifer), να προλάβω να δω το φόρουμ να αυτοκαταργείται. Μέχρι τότε παρέα με σας, παρέα με κάποια παιδιά που δεν είναι πια μαζί μας στο φόρουμ, παρέα με όλα εκείνα τα παιδιά που θα εγγραφούν στο μέλλον, θα κάνω κάθε δυνατή προσπάθεια για τον σκοπό αυτό.
Για μία ακόμα φορά θέλω να ευχαριστήσω τον PGF, τον Poutsaro και τον Denyal που με προσωπικό κόστος λειτούργησαν, διέσωσαν και συντηρούν αυτό το φόρουμ.
Θέλω να ευχαριστήσω όλους εσάς που τρέξατε για την προετοιμασία της εκδήλωσης, καλύπτοντας και τη δική μου αδυναμία να συνδράμω στο βαθμό που έπρεπε και που θα ήθελα.
Και θέλω να ζητήσω συγνώμη από τον εαυτό μου για το ότι έχασα τη χθεσινή ευκαιρία. Οφειλα να είμαι στο πάνελ, όχι ως ομιλητής δεν έχω την γνώση για να τοποθετηθώ όπως οι ομιλητές (2 χρονών gay είμαι), αλλά ως συντονιστής. Για δύο λόγους:
- Να βλέπω 200 άτομα απέναντί μου και να νιώθω πλήρης.
- Για να είμαι δίπλα στον Famous.
Θα κλείσω αυτήν μου την αναφορά με το να δημοσιοποιήσω την πιο μεγάλη στιγμή που βίωσα χθες. Ιερή στιγμή. Εβλεπα κάποια νέα παιδιά, για πρώτη φορά, να έρχονται στην αίθουσα με κάποια φίλη τους ή μόνοι τους. Να προσποιούνται ότι πέρναγαν απ' έξω και απλά μπήκαν να δουν τι γίνεται. Φοβισμένα, κατακόκκινα, λες και ήσαν στο εκτελεστικό απόσπασμα έτρεμαν. Και όσο πέρναγε η ώρα αναθάρρυναν, στο τέλος δε έφυγαν λίγο πιο δυνατοί, λίγο πιο ήρεμοι. Υπάρχουν πολλά τέτοια παιδιά, γι αυτό το λόγο αυτή η εκδήλωση και κάθε τέτοιου είδους δράση θα συνεχιστεί!
T.

Υ.Γ.
Εκ μέρους της διαχειριστικής ομάδας αυτού του φόρουμ θέλω να συγχαρώ και να ευχαριστήσω όλα τα παιδιά από την Αντιεξουσιαστική Κίνηση. Που είχαν την πρωτοβουλία για αυτή την εκδήλωση. Που έτρεξαν πάρα πολύ για εμάς. Που πλήρωσαν από την τσέπη τους. Που δεν φοβήθηκαν σχόλια και κοινωνική κριτική. Που μας δείχνουν το δρόμο.

Υ.Γ.2
Στην επόμενη εκδήλωση, θέλει δεν θέλει ο Ανδρίκος, θα το φωνάξουμε δυνατά το σύνθημα: "Gay - patras - οε οε οε"!!

μεχρι τελευταια στιγμη με πιαναν οι φοβοι μου,το συνδρομο της ντουλαπας(...)και ευτυχως που με ¨ξυπνισε¨η des!!ειχε και εκπληξεις η νυκτα, ειδα ατομα που δεν το βαζε το μυαλο μ...(...και επειδη ξερω οτι θα διαβαζεις και συ αυτο το forum πλεον, μην φοβασαι δεν προκειτε να μαρτυρισω τιποτα )
αυτη η εκδηλωση ηταν πολυ μα παρα πολυ καλη!!!συγχαρητηρια σε ολα τα παιδια που την ετοιμασαν!
τι να πω που δεν εχει ειπωθει πριν?famous με κατασυγκινησες!!δεν περιμενα να μαζευτει τοοοσοοος κοσμος!!και η ομιλια του Σωτηρη και της Βλαμης μαρεσαν παρα πολυ!!
ενιωθα μετα το τελος της εκδηλωσης οτι καναμε κατι μεγαλο!!μια αρχη που αν κ παρασκευη και 13 εγινε με το δεξι
akis το ξερεις πως σαγαπαμε(η αλλη ακομα κλαιει με το που διαβασε το ποστ σου....)
οσοι και οσες κοκκινιζατε που λεει και ilyfem,δεν ειστε μονοι!!ελατε στη ζεστη μας παρεα οχι μονο για διασκεδαση,ενημερωση,γνωριμιες,κ.τ.λ
αλλα πλεον και για διεκδικησεις!!!

Θα βάλω κι εγω λίγα λιθαράκια,μια απο τα ίδια των προηγούμενων, μιας και δεν μπόρεσα να συμβάλλω στην διοράνωση.
Την απόλαυσα σα "ξένος" και χάρηκα πολύ όταν είδα οτι οι περισσότεροι ήταν ήδη εκεί στις 7 ακριβώς!!!Πραγματικά μου έκανε εντύπωση.

Κάποιες στιγμές "έβγαινα" απο την αίθουσα και την όλη εκδήλωση και συνειδητοποιούσα όλο και πιο πολύ το γεγονός οτι μιλάμε ανοιχτά για ΛΟΑΤ,για Γκέι,για τράνς... Εντάξει,ο Famous μας συγκίνησε πραγματικά μιας και μίλησε πολύ ξεκάθαρα και με απλά λόγια είπε σχεδόν όλα όσα θα θέλαμε να πουμε Φωναχτά!(θα συμφωνήσω κι εγώ με el_1 για την ομιλία του Σωτήρη και της Βλάμη.)

Μετά το πέρας το ερωτήσεων ευχαριστήθηκα ταμάλα το σήκωμα των χεριών μας στην ερώτηση της Χριστίνας και ένιωσα και στην πράξη ακόμη πιο δυνατή και έτοιμη!(υπόψη οτι εκει μέσα βρίσκονταν άτομα που έχουν να κάνουν με την δουλειά μου...)

Επίσης θα ξαναπώ για αλλη μία φορά οτι πιστεύω ακράδαντα οτι όλοι μας πήραμε πολλά απο αυτη την εκδήλωση και μόνο με την παρουσία μας εκεί...
Ilyfem αυτο το είπα και σε εσένα και πραγματικά με εξέπληξε που θα ήθελες να ήσουν στο πάνελ!!!!Αυτό κι αν είναι βήμα!

Για το πάρτi, κανένα σχόλιο....απλά άψογο!!!!!παρότι πριν πάω ένιωθα πολυ κουρασμένη και με πολλή διαθεση για ύπνο...Πέρασα καταπληκτικά !

Συγχαρητήρια και πολλά μπράβο σε όσους βοήθησαν για την διοργάνωση και τώρα που πήραμε τη γεύση...πάμε και για άλλα!!!!!

από τότε που κατάλαβα τον εαυτό μου κατάλαβα ότι ήμουν ομοφυλόφιλος, τότε δεν ήξερα καν τι σημαίνει αυτή η λέξη. προσπαθώντας για την προσωπική μου ηρεμία και γαλήνη δεν το έκρυψα ποτέ. από το σχολείο και το πανεπιστήμιο, το στρατό και τις διάφορες δουλειές μου δεν κρύφτηκα ποτέ, όχι από τους άλλους, αλλά από τον ίδιο μου τον εαυτό. ήθελα να με γνωρίζουν και να με αγαπούν για αυτό που είμαι, όχι για αυτό που ήθελαν να είμαι. το πιο δύσκολο κομμάτι ήταν οι γονείς μου, οι οποίοι το έμαθαν πολύ αργότερα, τώρα νιώθω πλήρης

ήρθα σε αυτή την πόλη τον Οκτώβρη του 1992, πρωτοετής φοιτητής στο μαθηματικό, χαμένος στον κόσμο μου. μεγαλώνοντας είχα 2 όνειρα: να γίνω μαθηματικός (ο καθένα και τα βίτσια του θα μου πείτε) και να γνωρίσω τον μεγάλο έρωτα, να ζήσω στιγμές από τα παραμύθια που μεγαλώνοντας μου διάβαζε η γιαγιά μου, καλή της ώρα εκεί που είναι. εδώ η ανωνυμία της Αθήνας έπαψε να υπάρχει και αυτό αποτελούσε δικαιολογία για τα πάντα

για πάνω από 15 χρόνια ζω ανάμεσα σε φίλους και συνεργάτες ως ομοφυλόφιλος. δεν το διατυμπανίζω απλά δεν το κρύβω και όλα παίρνουν το δρόμο τους. ειλικρινά ρατσισμό από ετεροφυλόφιλους δεν συνάντησα πουθενά, το έχω ξαναπεί εδώ μέσα. ο μόνος ρατσισμός που θυμάμαι και με πληγώνει είναι από ομοφυλόφιλους που με απέρριπταν (και με αγενή τρόπο) αφενός διότι δεν τους άρεσε η εξωτερική μου εμφάνιση και αφετέρου κυρίως διότι ήμουν πολύ out για αυτούς. φωνάζουμε και διατυμπανίζουμε πόσο μας ενοχλεί το να μη δέχεται ο κόσμος τη διαφορετικότητα μας αλλά πρώτοι εμείς την πολεμάμε, από φόβο για να μην αποκαλυφθούμε και αυτό είναι πολύ χειρότερο. πολλές φορές αισθάνομαι ότι ζω ανάμεσα σε δύο κόσμους, των ετεροφυλόφιλων και των ομοφυλόφιλων και ότι δεν έχω ενταχθεί σε κανέναν

στην εκδήλωση μας ήμουν άλλος άνθρωπος, τέτοια χαρά και ευτυχία που είχα δε περιγράφετε με λόγια τουλάχιστον από μένα. από τότε που έμαθα για αυτήν το είπα σε όποιον ήξερα και δεν ήξερα, χωρίς ντροπή ή ενοχή (άλλωστε δεν είχα ποτέ για το θέμα της ομοφυλοφιλίας μου). εγώ και οι άλλοι σαν και μένα μιλάμε για εμάς, τόσο απλά. ονειρεύομαι μια τέτοια Πάτρα από τότε που ήρθα. αλλά η αλλαγή δεν ήρθε στην πόλη από κανέναν, η αλλαγή ήρθε σε μας. είδα για πρώτη φορά ομοφυλόφιλους στην πόλη αυτή που αγάπησα να μη ντρέπονται και να μη φοβούνται να το πουν και να το δείξουν. το βράδυ στο πάρτι μας είδα πραγματικά να διασκεδάζουμε χωρίς φόβο μήπως ο ένας η ο άλλος παρεξηγήσει την αγκαλιά μας ή το βλέμμα μας. ποτέ δε χώνεψα τα gay bars, δε μπορούσα να καταλάβω γιατί να μη διασκεδάζουμε όλοι μαζί στον ίδιο χώρο. στο πάρτι ήρθα με 12 φίλους και φίλες, οι οποίοι και οποίες είχαν ακούσει μόνο για συγκεντρώσεις ομοφυλόφιλων και ήρθαν με χαρά. ήθελαν να γνωρίσουν και άλλους σαν και μένα, πέρασαν εκπληκτικά

...εμείς λοιπόν αλλάξαμε και αν δεν καταλάβουμε τι δύναμη που έχουμε στα χέρια μας τίποτα δε θα αλλάξει...γιατί ζητάμε από τον άλλον να μας δεχθεί και να μας καταλάβει όταν εμείς δυνατά δεν υπερασπιζόμαστε το ποιοι είμαστε και το τι κάνουμε;

...ευχαριστώ πολύ όλα τα παιδιά, αγόρια και κορίτσια, του φόρουμ διότι πρώτη φορά αισθάνθηκα άνετα ανάμεσα σε ομοφυλόφιλους... ξέρω ακούγατε κάπως αλλά ως out gay στον κόσμο των ετεροφυλόφιλων έτσι έχω μάθει να ζω και εκεί είμαι σαν στο σπίτι μου...τη στιγμή που δάκρυσε ο famous και όλοι στην αίθουσα αισθάνθηκαν κάπως τότε είδα πόσο πολύ έχουμε στερήσει από εμάς την ίδια μας τη ζωή...και λέω έχουμε στερήσει και όχι στερηθεί...εύχομαι αυτή η εκδήλωση να είναι η αρχή αφενός για να βρισκόμαστε και να διασκεδάζουμε χωρίς φόβους και ελπίζω με πολλά πάθη και αφετέρου να φωνάζουμε, να κάνουμε πράγματα διάφορα και την παρουσία μας έντονη σε αυτή την πόλη...

...εις το επανιδείν...